Chove na Galiza, porque a terra chora,
un pranto que ven de lonxe,
dun castigo tan profundo que parece que foi imposto polos deuses,
Galiza ti que un día fuches vangarda, terra de poetas e loitadores,
agora tes que aguantar a represión fascistoide das terras baleiras de Castela,
atoparte esquecida nos libros e ser lembrada pros insultos de pailáns,
mais queda esperanza de que o Sol volva alumiñar os teus montes,
de que os ríos volvan fluír limpos,
de que os meniños volvan lucir un sorriso na súa faciana,
de que as rúas se volvan de cor vermella...
Galiza, caminha cara ao socialismo,
faite ceive, voa libre.
Socialismo e independencia, avante.
No hay comentarios:
Publicar un comentario